Marinela Fontoira naceu en Pontevedra en 1968, onde pasou a súa infancia e mocidade. Licenciouse en Ciencias Económicas e Empresariais na Universidade Complutense de Madrid, unha carreira que lle obrigou a ter os pés na terra, pero ela, aferrada á arte desde ben nena, nunca deixou de cultivar, na medida do posible, a escritura, a música, a danza e a pintura; sendo esta última a que ocupa a maior parte do seu labor creativo.

Os seus cadros son unha mestura de abstracción e figura: cos fondos, voa e soña, e coas persoas que pinta, trata de transmitir pequenas narracións e sentimentos que han de ser interpretados por cada espectador, segundo o que a súa cabeza ou corazón lles diga.

A súa inspiración son as forzas da natureza: o mar, o vento, as nubes e ceos imposibles, o lume, a neve, así como as persoas, as súas experiencias vitais e as emocións con que as sente e vive.